vandaag in het DS weekblad

 

Dat de Roemeense stad Copsa Mica nog inwoners heeft, mag een wonder heten. De huisdokter brengt er al een halve eeuw niets dan verontrustend nieuws.

Van 1935 tot 1993 produceerde Carbosin er zwartsel voor verfstoffen en braakte het ongehinderd roet uit over de streek: op huizen, bomen, dieren en mensen. De sporen van die decennialange vervuiling zijn nog altijd overal zichtbaar. Daarnaast had je Sometra, een smelterij die er met haar uitstoot het aantal longaandoeningen en gevallen van impotentie gevoelig deed toenemen, terwijl het de levensverwachting in het dorp drukte tot negen jaar onder het Roemeense gemiddelde.

Zeventien jaar geleden was Copsa Mica met zijn twee industriehaarden van roet en zink één van de vuilste plekken in Europa. ‘Het verhaal haalde in 1992 de cover van het magazine National Geographic’. Na het lezen van dat artikel besloot onze fotografe Lisa Van Damme erheen te gaan: ‘Ik was nieuwsgierig naar hoe het leven van de mensen in Copsa Mica er vandaag uit ziet?”

‘De mensen kijken er terug met gemengde gevoelens. Enerzijds was het klaar en duidelijk hoe de fabrieken de omgeving zwaar vervuilden. Anderzijds verschaften ze werk aan een meerderheid van de mensen. Op zoek naar een betere toekomst hebben de meeste jongeren de stad de rug toegekeerd en hun ouders achtergelaten.’

HET LEVEN ZOALS HET IS: asielzoeker in een kraakpand

Een bed voor elke dakloze asielzoeker, dat was gisteren de ambitieuze belofte van staatssecretaris Maggie De Block (Open VLD) om de opvangcrisis te bezweren. Tientallen asielzoekers dwongen de voorbije maanden noodgedwongen zelf een oplossing af. Door leegstaande huizen te kraken. Als kraker lijken ze nauwelijks beter af dan hun lotgenoten op straat, want uit het oog, is uit het hart.

tekst: Yves Delepeleire

Het hele artikel kan je hier lezen: artikel

Mijn brein in het jaar 2045 – Plastische chirurgie voor de geest en andere maakbare sciencefiction

Psychiaters en neurologen: één strijd! Na jaren van bitsige concurrentie over het behandelen van symptomen kijken wetenschappers vanuit alle hoeken steeds scherper naar de oorzaak van hersenaandoeningen en hoe ze die kunnen voorkomen. Onze man trok met zijn zak vol chemicaliën en neuronen – want dat is het brein – naar de labs van de toekomst. ‘Zet u. Wij meten uw gedachten en emoties.’ …

artikel

Tekst: Lieven Sioen

matonge in actie

De nakende bekendmaking van de uitslag van de Congolese parlementsverkiezingen verhitte ook in Brussel de gemoederen. Vooral aanhangers van oppositieleider Etienne Tshisekedi kwamen op straat om te protesteren; volgens hen zijn de verkiezingen vervalst. Dinsdagavond was het in de Matongewijk rond 21 uur nog steeds bijzonder onrustig. De politie had toen al meer dan 170 arrestaties verricht. Verscheidene wagens werden in brand gestoken, net als een aantal vuilnisbakken.



OOGGETUIGE: nieuwe broeders van liefde

Zestien novicen hebben vrijdag hun geloften van armoede, zuiverheid en gehoorzaamheid afgelegd in het Internationaal Noviciaat
van de Broeders van Liefde in Sint-Maria-Aalter. Daarmee rondden zij hun twee jaar durende opleiding tot broeder af. De nieuwe broeders
zijn afkomstig uit India, Pakistan, Sri Lanka, Indonesië, Vietnam,China, de Filipijnen en Kenia. Momenteel zijn de Broeders van Liefde actief in 31 landen.

“Omdat chaos leuk is” – Jonge, gewapende keetschoppers in Zelzate: Wie zijn ze? Wat drijft hen?

ZELZATE – Jaren geleden sprak iedereen er over de Bombello’s. Nu heeft Zelzate, 12.000 zielen groot, de Colruyt-bende, die zondag zwaar tekeerging tegen de lokale Chiro. ‘Ze vonden het hier zo saai. En daar gingen ze verandering in brengen, zeiden ze.’ De kwestie splijt het gemeentebestuur. Enkele raadsleden pleiten voor nultolerantie, maar de burgemeester is tegen. ‘Een dokter schrijft pas medicatie voor als hij de patiënt grondig onderzocht heeft.’ (tekst: Jan Desloover)

Geen onbeschreven (straf)blad

Tatoeages zijn al lang niet meer het alleenrecht van matrozen en criminelen. Toch blijven gevangenissen het walhalla voor de tattoofans. Heel wat gedetineerden komen blanco binnen en gaan getekend voor het leven weer naar buiten. Schurkenfolklore, statussymbool of expressiemiddel? Een kijk in de wereld van Chinese inkt, naainaalden en veel pijn. (klik hier voor het volledige artikel) tekst: Ann-Sofie Dekeyser